Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 19 grudnia 2001 r.

w sprawie warunków i trybu udzielania zezwoleń na indywidualny program lub tok nauki oraz organizacji indywidualnego programu lub toku nauki

Na podstawie art. 66 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 28, poz. 153 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 117, poz. 759 i Nr 162, poz. 1126, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 19, poz. 239, Nr 48, poz. 550, Nr 104, poz. 1104, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1320 oraz z 2001 r. Nr 111, poz. 1194 i Nr 144, poz. 1615) zarządza się, co następuje:

Czytaj dalej

Trudno zadowolić wszystkich

„W spiekocie dnia pewien mężczyzna przemierzał wraz ze swoim synem ulice miasta Keszan. Syn prowadził osła, na którym jechał ojciec.
– Biedny chłopiec – powiedział jeden z przechodniów. – Ledwie może nadążyć. To niebywałe, że możesz patrzeć, jak twoje dziecko tak się męczy.
Ojciec wziął sobie tę uwagę do serca. Za najbliższym rogiem zsiadł z osła i posadził na nim chłopca. Wkrótce jednak inny przechodzień wykrzyknął:
– Co za wstyd! Brzdąc siedzi sobie wygodnie jak sułtan, a jego ojciec musi dreptać obok.
Słowa te bardzo chłopca poruszyły, więc poprosił ojca, aby usiadł za nim. Nie ujechali jednak daleko, gdy zbeształa ich jakaś zawoalowana kobieta:
– Czy ktoś widział coś podobnego? Co za okrucieństwo wobec zwierząt! Ten nicpoń i jego synalek myślą pewnie, że siedzą sobie na latającym dywanie. Biedne stworzenie ugina się prawie do ziemi i ledwie powłóczy nogami.
Obaj jeźdźcy bez słowa zeszli z osła i dalej szli pieszo. Po kilku chwilach jakiś mężczyzna zaczął się z nich wyśmiewać:
– A to dopiero! Nie widziałem jeszcze takiej głupoty. Po co wam to zwierzę, skoro wcale z niego nie korzystacie, zdzierając sobie nogi na tych zakurzonych drogach?
Ojciec podał osłu garść siana, po czym zwrócił się do syna:
– Niezależnie od tego, co byśmy uczynili, zawsze znajdzie się ktoś, kto będzie miał coś przeciwko temu. Musimy więc sami decydować o tym, co jest dla nas najlepsze.”

Jak zapobiec sądowi kapturowemu

1 ) Przy zapisywaniu dziecka do szkoły powiadamiamy szkołę pisemnie, że wszelkie informacje o naszym dziecku są tajemnicą i że tajemnica ta obowiązuje wszystkich pracowników szkoły.
2 ) Jeden z rodziców dziecka z ADHD musi być obecny na każdym ogólnym zebraniu dla rodziców, aby zapobiegać negatywnemu „nastawianiu” rodziców przez wychowawcę.
3 ) Staramy się konsekwentnie zaprzyjaźniać z innymi rodzicami.
4 ) Przed każdym spotkaniem indywidualnym zainicjowanym przez szkołę prosimy o podanie celu i osób w nim uczestniczących.
5 ) Nigdy nie wyrażamy zgody na to, aby w spotkaniach i rozmowach o naszym dziecku brali udział rodzice innych dzieci.
6 ) Gdy spodziewamy się wyjątkowo trudnej rozmowy, staramy się aby w spotkaniu uczestniczyła osoba zzewnątrz w roli mediatora (dyskusja o mediatorach jest tutaj).
7 ) Zabieramy na spotkanie dyktafon przetestowany wcześniej, z pełną baterią, czystą pamięcią. Otwarcie stawiamy na stole i informujemy głośno, że chcemy rejestrować spotkanie zamiast protokołowania lub też włączamy w kieszeni przed spotkaniem.
8 ) Pisemne ustalenia – prosimy o protokołowanie spotkania a jeśli nie, to sami podsumowujemy spotkanie pisemnie i na drugi dzień składamy to podsumowanie w szkole.
9 ) Gdy jednak zdecydujemy się zgodzić na rozmowę w obecności innych rodziców – żądamy kategorycznie dokładnego protokołowania zebrania lub nagrywania go i przedstawiania się wypowiadających się osób.
10 ) W czasie spotkania wciąż dbamy o realizowanie celu spotkania, który został ustalony jeszcze przed spotkaniem. Ucinamy dyskusje nie na temat.
11 ) W przypadku stwierdzenia, że trafiliśmy na sąd kapturowy lub że spotkanie wymaga mediatora – dziękujemy za „rozmowę” i opuszczamy spotkanie. Wychodząc wyjaśniamy przyczynę, proponujemy wyznaczenie nowego terminu spotkania i to, co w p.4) (jeśli nie ustnie, to pisemnie, bezpośrednio po spotkaniu).

Ćwiczenia usprawniające analizę i syntezę wzrokową – materiał geometryczny.

1. Odpoznawanie jednakowych kształtów:

  • różnicowanie figur geometrycznych pod względem: kształtu, wielkości, koloru
  • segregowanie figur wg określonych zasad
  • dobieranie odpowiedniego rysunku

2. Prawidłowe wyróżnianie figur narysowanych:

  • obrysowywanie prostych figur
  • kopiowanie przez kalkę
  • łączenie kropek
  • rysowani z pamięci
  • odnajdowanie figur geometrycznych na obrazkach i zamalowywanie ich

3. Wyróżnianie i odtwarzanie figur narysowanych:

  • loteryjki geometryczne
  • układanie mozaikowe
  • domina geometryczne
  • loteryjki z figurami (listki, owoce)
  • loteryjki całości i części
  • odtwarzanie z pamięci uprzednio widzianych wzorów
  • różnicowanie kształtów
  • odtwarzanie z pamięci prostych układów z klocków
  • układanie figur geometrycznych ze wzoru i z pamięci

4. Prawidłowe wyróżnianie i odtwarzanie układów linii prostych i krzywych:

  • rysowanie wzorków i szlaczków na gładkim papierze w linię i kratkę
  • układanie kompozycji szlaczkowych z figur wg wzoru i z pamięci
  • figury liczbowe

5. Umiejętność składania figur z części:

  • układanie jedno i wielobarwne
  • układanie figur po uprzednim rozcięciu wg wzoru z pamięci
  • odbijanie stemplami układu figur
  • kolorowe wycinanki z figur geometrycznych
  • układanie różnych kompozycji i budowli według wzoru (klocki, mozaiki geometryczne, układanki)
  • zabawy z tangramami
  • układanie figur z patyczków

Ćwiczenia usprawniające analizę i syntezę wzrokową – materiał obrazkowy.

1. Rozpoznawanie przedmiotów na obrazkach:

  • loteryjki obrazkowe
  • domino obrazkowe
  • odpoznawanie obrazków opisanych słownie
  • dobieranie par przedmiotów
  • rozpoznawanie treści obrazków pokazywanych w krótkich ekspozycjach
  • układanie obrazków w kolejności, w jakiej były one pokazywane

2. Układanie wg zasady prawdopodobieństwa:

  • np. „dobieranie liści”
  • wyszukiwanie różnic
  • wyszukiwanie podobieństw
  • co, do czego pasuje
  • dobieranie obrazka do jego schematu
  • kto zmienił miejsce
  • dorysowywanie brakujących elementów na obrazkach
  • co zmieniło się w pokoju, co zostało schowane
  • dobieranie par jednakowych obrazków

3. Rozpoznawanie czynności i rozumienie sytuacji przedstawionej na obrazku:

  • wyodrębnianie rysunku z tła poprzez zamalowanie oznaczonych pól
  • dobieranie obrazków o określonej czynności
  • nazywanie czynności
  • wyszukiwanie obrazków przedstawiających czynność
  • demonstrowanie ruchem czynności na obrazku
  • odgadywanie czynności pokazywanej ruchem
  • wyszukiwanie obrazków opisanych ruchem

4. Rozpoznawanie przebiegu zdarzeń przedstawianego na obrazkach:

  • porządkowanie historyjek obrazkowych
  • dobieranie dobrych i złych obrazków do podanego opisu
  • opowiadanie historyjki przedstawionej na obrazku
  • rośliny i zwierzęta: Czym się żywi dane zwierzątko?

5. Składanie całości z części:

  • dobieranie części do całości
  • układanie obrazków po uprzednim rozcięciu: na wzorze, wg wzoru, bez wzoru